Autor: Przemek

Naszej rodzinnej przygody z Muminkami ciąg dalszy 🙂 Poprzednie tomy czytałem w domu na głos, tym razem wyręczył mnie Krzysztof Kowalewski – wysłuchaliśmy bowiem audioksiążki. Co zatem słychać (i to dosłownie) „W Dolinie Muminków”?

Myśląc o książkach dla młodzieży, na myśl przychodzi mi wielu autorów. Jednym z nich jest John Green, który napisał m.in. „Gwiazd naszych wina”, czy też zrecenzowane już przeze mnie „Papierowe miasta” i „Szukając Alaski„. I myślę, że obok jego książek śmiało można na półce umieścić „Konkurs” Julie Murphy.

Kilka lat temu, tuż po premierze ekranizacji z Bradem Pittem w roli głównej, postanowiłem sobie, że najpierw przeczytam książkę Michaela Lewisa. I w końcu teraz, po 4 latach, mogę rozglądać się za płytą DVD, bo lekturę mam już za sobą.

Pamiętam, parę dobrych lat temu, kiedy Barack Obama został Prezydentem USA, natychmiast przeczytałem dwie biografie tej postaci. Dokładnie rok temu natomiast, 11 listopada 2014 roku, Prawo i Sprawiedliwość przedstawiło swojego kandydata na urząd Prezydenta RP. Okazał się nim mało znany szerszej publiczności Andrzej Duda, dziś godnie piastujący to najwyższe stanowisko w państwie. Kim jest i…

Mam nadzieję, że tego autora nikomu przedstawiać nie trzeba – profilaktycznie wspomnę jednak o takich jego dziełach, jak „Dżihad kontra McŚwiat” czy „Skonsumowani”. Po książkę o burmistrzach sięgnąłem z czystej ciekawości – złożył się na nią zapewne fakt ukończenia studiów politologicznych (kiedy to było?) oraz pokusa przeczytania po dłuższej przerwie książki stricte naukowej.

Obserwując liczne zawirowania na międzynarodowej arenie politycznej, zawsze skupiamy się na głównych graczach – głowach państw. Interesują nas ich poczynania – zwłaszcza, jeśli cały cywilizowany świat uznaje ich za dyktatorów. Nigdy jednak do tej pory nie zwracaliśmy uwagi na ich dzieci, potencjalnych następców zajmowanych „tronów”. Jean-Christophe Brisard i Claude Quétel postanowili przyjrzeć się im bliżej.

W zeszłym tygodniu miał premierę najnowszy, piąty już tom sagi o Lipowie. Jak przystało na fana serii, przeczytałem go już w dniu premiery 😉 Co mogę zatem powiedzieć o „Utopcach”?

Nie co dzień ma się urodziny, nie każde urodziny są też na tyle wyjątkowe, jak te dzisiejsze. Kończę właśnie 25 lat, ćwierćwiecze już za mną – wiele książek w tym czasie przeczytanych, jeszcze więcej wciąż do nadrobienia. Ponieważ zaś szybciej czytam e-booki niż papierowe egzemplarze, postanowiłem podzielić się z Wami 6 tytułami, które chciałbym dostać…

Profesor Sid Watkins jest najbardziej szanowaną osobą w Formule 1. (…) W podsumowaniu sezonu roku 2000, wydanym na taśmie wideo (Duke Video), ktoś zapytał go o Coultharda, który zaledwie kilka dni po wypadku lotniczym ścigał się w zawodach: „Czy umysł kierowcy wyścigowego jest pod jakimś względem wyjątkowy?”. Tylko Profesor mógł sobie pozwolić na taką ripostę:…

Zauważyłem niedawno taką prawidłowość, że o ile ja głównie rzucam się na nowości wydawnicze, o tyle Żona częściej sięga po tzw. „klasykę” i jest sporo do przodu, jeśli chodzi o znajomość tych dzieł, jako że je przeczytała. To za jej namową (i jako drugi w kolejce, oczywiście) przeczytałem m.in. „Sekretne życie pszczół„. W tym przypadku…

Do przeczytania tej książki zachęciła mnie.. postać fikcyjna. Jeśli czytaliście „Kasację” lub „Zaginięcie” autorstwa Remigiusza Mroza, to z pewnością kojarzycie postać komputerowego speca, zwanego Kormakiem właśnie z racji uwielbiania dzieł tegoż pisarza. Postanowiłem sprawdzić, co ów bohater w tych powieściach widzi, a ponieważ chyba najbardziej znanym „produktem” Cormaca McCarthy’ego jest „Droga” – wybór był prosty.

Nie wiem, czy też tak macie, ale osobiście cenię sobie niektórych pisarzy i pisarki na tyle, że mogę brać w ciemno, cokolwiek wydadzą. Jednym z nich jest właśnie Jo Nesbø – i choć czeka mnie jeszcze sporo do nadrobienia w serii o Harrym Hole, to chętnie sięgam po inne jego pozycje. Tak też i było…