Autor: Przemek

PRZEMEK: Trochę smutno mi było po raz ostatni siadać do lektury „Zapomnianej księgi” – kurczę, zżyłem się jakoś z bohaterami… dlatego tez trzeci tom cyklu przeczytałem jeszcze w sylwestra, by ewentualne smutki i tęsknotę za Hubertem i resztą ferajny zostawić jeszcze w ubiegłym roku 😉

PRZEMEK: Z komisarzem Antonim Fischerem (a zarazem ogółem z twórczością Ryszarda Ćwirleja) po raz pierwszy spotkałem się dwa lata temu, podczas pierwszej odsłony Poznańskiego Festiwalu Kryminału GRANDA. Wówczas to poznałem autora i zdobyłem autograf na moim egzemplarzu „Tam ci będzie lepiej” – pierwszego zresztą kryminału retro, po jaki sięgnąłem. Na początku stycznia premierę miał natomiast…

PRZEMEK: Po lekturze „Diabelskiego owocu” od razu rzuciłem się na drugi tom, by jak najdłużej utrzymać się w morderczo-spożywczych klimatach. Efekt? Muszę przyznać, że Tomowi Hillenbrandowi nie brakuje ani ogromnej wiedzy, ani równie wielkiej kreatywności 😉

PRZEMEK: Judasza znamy wszyscy nie od dziś. Przylepiliśmy mu łatkę zdrajcy. Sprzedawczyka. Materialisty. I owszem – patrząc na jego zachowanie z pewnej, określonej perspektywy, tak to właśnie wygląda. Ale może warto spojrzeć na świat jego oczami?

PRZEMEK: W kolejnym już tygodniu spotykamy się z Larsem Klintingiem i stworzonym przez niego pomysłowym bobrem. Co tym razem zamierza robić Kastor? Majsterkować! 🙂

PRZEMEK: Po krótkiej przerwie, przeznaczonej na zaczerpnięcie oddechu i skok w bok w zupełnie inny literacki wymiar, postanowiłem powrócić do historii Huberta. Ogromnie polubiłem tego nieokrzesanego małolata i jego nietypowe, momentami wręcz komiczne podejście do niektórych kwestii, wiec tym bardziej ochoczo zabrałem się za dalszą lekturę.

PRZEMEK: Nigdy nie należałem do artystycznych zapaleńców – plastyka była tym przedmiotem w szkole, który bez większego zastanowienia wykreśliłbym z listy obowiązkowych i zastąpił czymś o niebo ciekawszym 😉 Kiedy jednak w moje ręce wpadła książka, według której do rysowania – jak głosi tytuł – wystarczą tylko trzy kolory (niebiecki, czerwony i czarny, absolutna podstawa…

PRZEMEK: Przyznam szczerze, że umieszczony na okładce napis „kryminał kulinarny” wywoływał we mnie mieszane uczucia. No bo i owszem – uwielbiam kryminały. I jasne – lubię czasem poeksperymentować w kuchni. Ale tak połączyć jedno z drugim? Wiem, ze noże często bywają narzędziami zbrodni, ale to chyba za proste skojarzenie… Zaintrygowany sięgnąłem po lekturę…

PRZEMEK: Być może termin „test Marshmallow” obił się Wam o uszy na studiach. Może słyszeliście go w innych okolicznościach. Istnieje też szansa, że po prostu kojarzycie Marshmallow jedynie jako słodkie pianki z dzieciństwa, takie jak zaprezentowana na okładce książki. Nawet, jeśli na każdą z tych teorii prawidłowa jest odpowiedź negatywna, powinniście nie tylko przeczytać tę…

PRZEMEK: Pomysłowego bobra Kastora przedstawiałem Wam już tydzień temu, opowiadając o jego ambitnym planie uszycia sobie nowego fartucha. Tym razem wraz z małym bobrem Maciusiem Kastor zabiera się za równie ciekawe zajęcie 😉

PRZEMEK: Nie, wiem, czy lubię klimaty postapokaliptyczne – wiem natomiast, że bardzo spodobała mi się seria książek, których akcja rozgrywa się w Uniwersum Metro 2033. Postanowiłem jednak zrobić kolejny krok i zainteresowałem się trylogią autorstwa Pauliny Hendel, zatytułowaną „Zapomniana księga”. Po lekturze pierwszego tomu muszę przyznać, że jest dobrze 😉