Autor: Przemek

PRZEMEK: Pierwszy raz z twórczością Érica-Emmanuela Schmitta spotkałem się mając jakieś trzynaście lat. Z niewiadomych mi już powodów wpadła w moje ręce jego najbardziej znana książka – „Oskar i pani Róża” i pamiętam, że przeczytali ją wówczas wszyscy domownicy. Dziś mam dwa razy więcej na karku i kilka kolejnych powieści tegoż autora za mną. Dlatego…

PRZEMEK: Jeśli sam tytuł tej książki zaintrygował Was na tyle, by po nią sięgnąć, to… możemy sobie przybić wirtualną piątkę! To był najważniejszy, najprostszy i zarazem najlepszy powód, dla którego zdecydowałem się na lekturę tej fascynującej opowieści przeznaczonej raczej dla dzieci niż ludzi w moim wieku, a jednak podczas lektury bawiłem się wyśmienicie.

PRZEMEK: Książka, której 100 przedpremierowych egzemplarzy rozeszło się podczas Targów Książki w Krakowie jak ciepłe bułeczki. Autorka, która z malutkiej miejscowości uczyniła morderczy region, rozbudzając zainteresowanie setek tysięcy czytelników. Bohaterowie, którzy niekoniecznie postępują tak, jakbym tego od nich oczekiwał. Dodając to wszystko do siebie – nie było opcji, bym nie przeczytał najnowszej powieści Katarzyny Puzyńskiej.

PRZEMEK: Muszę przyznać, że to książka z gatunku tych, które intrygują już samym tytułem. No, bo jak to? Twórcza kradzież? To przecież brzmi jak założenie z góry, że dobrze kraść, byle kreatywnie. Powiem więcej, w trakcie lektury dochodzi się do identycznych wniosków! O co zatem chodzi z tym niecnym procederem?

PRZEMEK: Elmera, słonia w kratkę, chyba przedstawiać Wam nie muszę – o książkach Davida McKee pisałem już niejednokrotnie. Skoro zatem na rynku pojawiła się kolejna książka z jego przygodami, obowiązkowo musiałem ją zdobyć, przeczytać i zrecenzować.

PRZEMEK: Po rewelacyjnym cyklu, na który składały się „Ogień i woda” oraz „Kamień i sól” tejże autorki, bardzo chciałem przeczytać „Tytany”. A gdy już do mnie dotarły, z niewiadomych mi do końca powodów zacząłem zwlekać z lekturą. W końcu zdałem sobie nie tak dawno sprawę, że jeszcze chwila i do nadrabiania będę mieć pewnie nie…

PRZEMEK: Pierwsze, co przykuło moją uwagę w tej książce, to okładka – nie tylko wyróżniający się czerwony szalik, ale i… gołąb leżący na głowie postaci. Druga kwestia to tytuł – „Zdobywcy oddechu”. Jak trudne życie musi mieć ktoś, kto nie oddycha ot tak, jak ja, pełną piersią, tylko musi o każdy oddech walczyć? O kim…

PRZEMEK: O ile do niedawna słowa „książka” i „pszczoła” kojarzyły mi się tylko i wyłącznie z „Sekretnym życiem pszczół” Sue Monk Kidd, o tyle ostatnio rozpoczął się chyba jakiś pszczeli trend w literaturze. Bo oto parę miesięcy temu świat ujrzał „Historię pszczół” Mai Lunde, a teraz nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka na naszym czytelniczym rynku…

PRZEMEK: Jeśli podobnie jak ja, przeczytaliście mocną „Wioskę morderców” Elisabeth Herrmann, z pewnością z równym zainteresowaniem oczekiwaliście kolejnej książki autorstwa tej pisarki. Kiedy zatem kilka miesięcy temu ukazał się na polskim rynku „Śnieżny wędrowiec”, chciałem go przeczytać jak najszybciej, ale wciąż brakowało mi czasu. Odwlekałem, przekładałem lekturę, aż w końcu… spadł pierwszy śnieg (byle jaki,…

PRZEMEK: Po bardzo długiej przerwie od audiobooków, podczas jednej z rozmów z Agnieszką z bloga Książka od Kuchni zostałem delikatnie zachęcony do sprawdzenia słuchowiska „Żywe Trupy”, nagranego przez SoundTropez, będącego audioadaptacją komiksów Roberta Kirkmana (na podstawie których powstał m.in. Serial „The Walking Dead”). Mając za sobą w klimacie zombie jedynie „Szczury Wrocławia. Chaos” Roberta J….

PRZEMEK: Od dłuższego czasu przymierzałem się do lektury trzeciego tomu cyklu „Szpiedzy” (recenzje „Bez przebaczenia” i „Bez sumienia” polecają się Waszej uwadze ;)), jednak dopiero w listopadzie udało mi się poznać dalsze losy świata z perspektywy możnych oraz walczącej z nimi siatki szpiegowskiej.

PRZEMEK: Najbardziej wyczekiwana książka tej jesieni, która swoją nocną premierą po raz kolejny sprawiła, że setki mugoli wyszły na ulice, by poczuć odrobinę magii, do moich rąk trafiła dość szybko i w równie sprawnym tempie została przeczytana. Minęło już trochę czasu, oswoiłem się już z zawartą w niej historią, pora zatem podzielić się przemyśleniami…