PRZEMEK: „Poznań Fantastyczny” rokrocznie stanowi antologię opowiadań głównie z gatunku fantastyki, toczących się na terenie miasta, i jest efektem konkursu literackiego. Tom trzeci, ubiegłoroczny, zatytułowany „Miejska paralaksa” to pierwsza pokonkursowa antologia , która wpadła w moje ręce – tym chętniej zabrałem się za lekturę, że czwarty tom już wkrótce 😉

BASIA: Mamy mnóstwo zadań każdego dnia. Nasze kalendarze i listy todo po brzegi wypełnione są pozycjami do zrobienia. Mając dzieci, obowiązki z nimi związane mnożą się każdego dnia – w dodatku ciągle coś wyskakuje. Nigdy z niczym nie zdążamy. Jednocześnie deklarujemy, że rodzina i czas z dziećmi są dla nas ważne. Pogodzenie tych sprzeczności jest…

BASIA: Mocno poruszająca książka na ciągle zamiatany pod dywan temat wykorzystywania ludzi. Zamiatany, choć stale spod niego wychodzący, widoczny jednak tylko co jakiś czas, kiedy brudu zbierze się już naprawdę bardzo dużo i trzeba posprzątać dookoła. Uważam, że teoretycznie zniesione niewolnictwo dalej istnieje, zarówno w dalekich krajach, ukrytych przed oczami Europejczyków, jak i tu –…

AGNIESZKA: Do „Szeptem” zabierałam się już drugi raz. Pamiętam, że przeczytałam tę książkę, ale za nic nie mogłam sobie przypomnieć fabuły w całości, a że wyszły już kolejne części od tamtego czasu, to postanowiłam wrócić do lektury. Ani trochę nie żałuję!

PRZEMEK: Choć najnowsza powieść Marka Krajewskiego jest już szóstą, w której głównym bohaterem jest Eberhard Mock, to nic nie mogło stanąć na przeszkodzie, bym po nią sięgnął i zaznajomił się wreszcie z twórczością tego pisarza. Zwłaszcza, że akcja rozgrywa się w 1913 roku, dwadzieścia lat przed wydarzeniami ze „Śmierci w Breslau”, czyli pierwszego tomu tego…

PRZEMEK: Po raz kolejny dałem się zaskoczyć. Sądząc po okładce i opisie książki, byłem pierwotnie naprawdę głęboko przekonany, że to historia godna literatury kobiecej. Tymczasem, od słowa do słowa, zdanie po zdaniu, strona po stronie, czytałem pełnoprawny kryminał z domieszką thrillera psychologicznego. Kurczę, muszę się tak częściej dawać zaskoczyć 😉 Ale po kolei…

AGNIESZKA: Czasem zastanawiamy się nad tym, jak to jest, że jedni mają tak wiele i wciąż im mało, a inni z kolei są biedni i cieszą się wszystkim tym, co posiadają. Nie zawsze potrafimy docenić fakt, że mamy rodziców, że mamy życie. Czasem ważniejsze są dobra materialne.

PRZEMEK: Przywykliśmy do tego, że sytuacje dziwne, zakręcone, nieco abstrakcyjne, komentujemy zwrotem „ale Meksyk!”. Jak to jednak jest w owym Meksyku? Czy rzeczywiście sporo tam abstrakcji i „oryginalności”, jakkolwiek by jej nie nazwać? Postanowiłem się o tym przekonać, sięgając po książkę Piotra Grzegorza Michalika.

PRZEMEK: Minęło już trochę czasu od skończenia przeze mnie lektury „Bez przebaczenia” i prawdę powiedziawszy zastanawiałem się, czy nie powinienem najpierw przypomnieć sobie szczegółów dotyczących fabuły pierwszego tomu, a dopiero potem sięgać po kontynuację historii. Uznałem jednak, że warto sprawdzić nie tylko swoja pamięć, ale tez na ile autor pomaga takiemu czytelnikowi jak ja wgryźć…

BASIA: Gorąco polecam tę książkę wszystkim chrześcijanom – smutnym i nie tylko. Ludziom z prawdziwymi problemami i takim, którzy je sobie wymyślają 😉 Wcześniej uważałam się za osobę dosyć wdzięczną i pogodną. Po przeczytaniu odkryłam, że naprawdę w minimalnym stopniu zorientowałam się, jak wiele mam, jak bardziej mogę to wykorzystać.

Rok szkolny już rozpoczęty, wielu rodziców kupiło już tornistry, śniadaniówki, worki na wf i wszystko, co potrzeba, aby ułatwić swoim pociechom dojście i funkcjonowanie w szkole państwowej lub prywatnej. Nie wszystkie dzieci jednak do szkoły idą, niektóre uczą się „w domu” pod okiem rodzica lub guwernantki. Alternatywą szkoły jest edukacja domowa – niektórzy coś o…