Autor: Przemek

Czterdziestosiedmioletnia kobieta budzi się w obcym mieszkaniu, w którym wkrótce odkrywa swoje zdjęcia z nieznanym sobie mężczyzną. Jak wyjaśnia jej ów facet – Ben – jest jej mężem, a ona nazywa się Christine Lucas. Osiemnaście lat temu miała wypadek, który pozbawił ją pamięci długotrwałej i każdego dnia rano budzi się, na nowo poznając rzeczywistość.

Dwójkę głównych (choć niejedynych istotnych) bohaterów – Barneya Livingstone’a i Laurę Castellano poznajemy, gdy jako małe dzieci odkrywają, że są sąsiadami, po czym rozpoczynają beztroską zabawę w… doktora. Żadne z nich nie wie, że przyjdzie im się tak „bawić” już do końca życia.

Każda wizyta głowy obcego państwa stawia na nogi ekipę rządzącą oraz mieszkańców stolicy. Ale czy tylko ich? Podczas, gdy większość ludzi nijak nie jest zainteresowana wizytą zagranicznych gości, są takie osoby, które poświęcają dni lub tygodnie ze swojego życia, by być na każde zawołanie. Szoferzy. I o ile w przeważającej mierze są oni mężczyznami, to…

Nastoletnia Verónica znajduje pewnego dnia w teczce na dokumenty rodziców zdjęcie dwa lata starszej od siebie dziewczyny. Podpis z tyłu fotografii sugeruje, że ma ona na imię Laura. Kim jednak jest? I co jej zdjęcie robi w teczce rodziców? Wkrótce, wyłapując strzępki rozmów dorosłych, Verónica zaczyna kojarzyć ze sobą fakty i wnioskuje, że jest to…

Czternastoletnia Zofia Amundsen wracając ze szkoły znajduje w skrzynce na listy zaadresowaną do niej kopertę. Umieszczono w niej kartkę z napisem: „Kim jesteś?”. Wkrótce podobnych kartek i listów pojawia się coraz więcej… W ten sposób Zofia rozpoczyna korespondencyjny kurs filozoficzny prowadzony przez niejakiego Alberto Knoxa.

Na wstępnie pragnę zaznaczyć dwa istotne fakty. Pierwszy – nie widziałem filmu, więc nie odniosę się do niego, ale na tutaj znajdziecie recenzję, której autorce ufam 😉 Po drugie – nie siadajcie do tej książki głodni. To jest zdecydowanie kiepski pomysł, grożący ślinieniem kartek… 😉

Żyjący „pod kloszem” rodziców Miles decyduje się na rozpoczęcie nauki w szkole internatem w Alabamie, z dala od domu. Chce nie tylko oderwać się od rodziców, ale też odnaleźć siebie. Od zawsze zafascynowany ostatnimi słowami, wypowiadanymi przed śmiercią przez znane postaci, jako argument przytacza swojemu ojcu słowa, które miał wyrzec François Rabelais: „Udaję się na…

Starszy mężczyzna o imieniu Eddie jest pracownikiem obsługi technicznej lunaparku o nazwie Rubyland. Od kilkudziesięciu lat będąc niepełnosprawną ofiarą wojny, ma do pomocy dwóch młodzieńców. Gdy pewnego dnia dochodzi jednak do wypadku w wesołym miasteczku, nieoczekiwanie Eddie ginie.

„Wojna próbowała nas zabić wiosną” – mówi Bartle. Ten dwudziestojednoletni żołnierz przeżył już swoje podczas odbijania irackiego miasta Al Tafar. To właśnie tam został wysłany ich pluton, Bartle zaś miał pod swoją opieką 18-letniego zaledwie Murpha, którego matce obiecał, że wróci z nim całym i zdrowym do domu.

Po rozstaniu z Joelem, młoda pisarka Emily poszukuje miejsca, w którym mogłaby odpocząć i odnaleźć siebie. Zasięgając opinii swej najlepszej, choć nieco zakręconej przyjaciółki Anabelli, kobieta postanawia wyjechać w odwiedziny do swej ciotki Bee, mieszkającej na wyspie.

Mia pochodzi z muzycznie uzdolnionej rodziny. O ile jednak jej młodszy brat Teddy za instrument upatrzył sobie ostatnio starą perkusję ojca i podobnie jak rodzice przejawia fascynację rockiem i mocniejszymi brzmieniami, o tyle dziewczyna zupełnie odstaje od reszty domowników. Jej ukochany instrument to wiolonczela i to z nią wiąże swoją przyszłość. Drugą perspektywą następnych lat…