Bardzo niecierpliwie wyczekiwałem wznowienia trzeciego tomu „Trylogii czasu”. Kiedy zatem w moje ręce wpadł egzemplarz „Zieleni szmaragdu”, niemal natychmiast zabrałem się za jego lekturę.
Po tym, w jaki sposób została niedawno potraktowana przez Gideona, Gwendolyn najchętniej nie chciałaby go już nigdy więcej widzieć na oczy. Niestety – to tylko jej pobożne życzenie, marzenie, którego nie jest w stanie spełnić. Razem z chłopakiem jest przecież przeznaczona do „wyższych celów”, choć sama nie wie, czy ich misja ma przysłużyć się ludzkości, czy tylko hrabiemu de Saint Germain.
Razem z Gideonem zatem – chcąc, nie chcąc – musi podróżować w czasie, wybierać się na rozliczne bale i przyjęcia, ubrana w mniej lub bardziej niewygodne stroje z konkretnych epok. Rzecz w tym, że złamane serce nie daje o sobie tak łatwo zapomnieć… Gwendolyn nie ma jednak pojęcia, jakie tajemnice skrywają przed nią najbliżsi, ani co wyniknie ze spotkania z hrabią.
Oj, dzieje się, dzieje! Muszę przyznać, że Kerstin Gier postanowiła na zakończenie swojej trylogii zadbać o to, by czytelnicy nie narzekali na brak emocji i akcji. Książka aż kipi zarówno od jednego, jak i drugiego, a my z każdą kolejną stroną otwieramy coraz szerzej usta ze zdumienia. Lepszego finału chyba nie można było sobie wyobrazić!
Dużym plusem książki – co przyznaję, z początku traktowałem raczej za jej minus – jest… Xemerius, duch demona w postaci kamiennego gargulca. Początkowo wnerwiał mnie niesamowicie, podobnie jak Irytek w Hogwarcie, i w niemal każdej scenie czekałem, aż się do pozbędziemy. Tymczasem im bliżej końca powieści, tym bardziej płakałem ze śmiechu, czytając jego teksty i pomysły 😉 Świetnie rozluźniał atmosferę w momentach, gdy zaczynało się robić gorąco – a to sprawiało, że całość czyta się dość lekko i przyjemnie, nawet jeśli bohaterowie w życiu nie określiliby tymi słowami swojej sytuacji 😉
Jedyny minus to fakt, że „Zieleń szmaragdu” jest niestety ostatnim tomem i przychodzi nam pożegnać się z bohaterami. Patrząc jednak z perspektywy całej trylogii – to naprawdę dobre zakończenie, wieńczące bardzo udany cykl. I choć nie jestem na co dzień miłośnikiem fantasy, to lektura „Trylogii czasu” była dla mnie czystą przyjemnością. Dlatego zachęcam: koniecznie sami sięgnijcie po pierwszy tom – „Czerwień rubinu” – i podobnie jak ja, dajcie się porwać tej niesamowitej opowieści!
gorąco dziękujemy Wydawnictwu Media Rodzina.
⏬⏬⏬⏬⏬
|
Autor książki: Kerstin Gier |