Bardzo niewielka, niepozorna, ale treściwa książeczka, będąca zapisem wygłoszonej przemowy, jaką J.K. Rowling miała możliwość, przywilej czy zaszczyt wygłosić (choć raczej zaszczyt mieli słuchacze – absolwenci uczelni) podczas zakończenia roku akademickiego na Harvardzie.
Rowling mówi o sobie, o swoim doświadczeniu, ale nie o sukcesach, a wręcz przeciwnie: o porażkach, które nauczyły ją wiele o sobie, ludziach i życiu. Książka pełna jest cytatów wartych zapamiętania, jak chociażby:
Autorka, choć porusza trudne tematy, jak bieda, niepowodzenie, strata, ujmuje to w specyficzny, miejscami humorystyczny sposób, który pozbawia tekst pretensjonalności czy wrażenia narzekania bądź użalania się nad sobą.
Nie byłaby sobą, gdyby nie poruszyła tematu, z którym kojarzy ją cały świat, a mianowicie – magii. Co ciekawe, podchodzi do tego, jak na legendę fantastyki, w zaskakujący według mnie sposób, twierdząc:
„Nie potrzeba nam magii żeby przemienić świat. My już mamy w sobie całą moc, która jest konieczna do zmiany świata na lepsze.”
Autorka żegna się, cytując Senekę: „I w sztuce, i w życiu, tak samo nieistotne jak są długie, lecz jak dobre”, po czym dodaje: „Życzę wam wszystkim bardzo dobrego życia”.
Jestem wdzięczna autorce i Wydawnictwu Media Rodzina, że mogłam tę książkę przeczytać i przypomnieć sobie, co jest w życiu ważne.
gorąco dziękujemy Wydawnictwu Media Rodzina.
⏬⏬⏬⏬⏬
|
Autor książki: Joanne K. Rowling |