„Umarły Las” – Adam Wajrak, Tomasz Samojlik

Pomijając przeczytane rok temu „Kajko i Kokosz. Szkoła latania” oraz „Żywe trupy” – a właściwie przesłuchane jako słuchowiska zrealizowane przez SoundTropez – nie pamiętam, kiedy ostatni raz miałem w rękach komiks. Zapewne jako dziecko, namiętnie przeglądając w bibliotece inne historie o Mirmiłowie lub „Giganty” z Kaczorem Donaldem, Myszką Miki i innymi. Kiedy zatem trafiłem przypadkiem na informacje na temat „Umarłego Lasu”, postanowiłem zdobyć egzemplarz i odkryć na nowo uroki historyjek w obrazkach.

W tytułowym lesie pojawiamy się wraz z dzięciołem trójpalczastym Triko, który dociera na miejsce jako przyszły szeryf. Patrząc, co zastaje w swoim nowym domu, nie trudno chwycić się za głowę – choćby i skrzydłami. Roboty co nie miara, jeśli chcemy razem z Triko nie tylko zaprowadzić, ale i utrzymać porządek.

➡ Sprawdź, gdzie kupisz najtaniej! ⬅

Stopniowo poznajemy kolejnych bohaterów naszej opowieści, ich zwyczaje i problemy, ale także – w końcu to komiks – ich charakterystyczne upierzenie czy inne cechy wyglądu. Pomocny w tym przypadku jest zresztą zamieszczony na początku ksiazki kolorowy wykaz wszystkich zwierzęcych bohaterów, występujących w opowieści. Dość szybko odkrywamy, że mieszkańcom Umarłego Lasu grozi niebezpieczeństwo, a nasz bohater Triko musi stanąć na wysokości zadania, gdyż to od niego zależy przyszłość.

Graficzne przedstawienie bohaterów, dzięki któremu wreszcie dowiedziałem się, jak wyglądają dzięcioły (serio, nigdy nie miałem okazji „poznać” na żywo!), to nie jedyny atut komiksu. Pomiędzy poszczególnymi rozdziałami Adam Wajrak poświęca po trzy strony na wprowadzenie czytelników w szczegóły dotyczące życia leśnych ptaków czy też warunków panujących w samym lesie. Ciekawostek jest wiele, także tych bardzo zaskakujących, ale już od pierwszych stron pewne jest jedno: „Umarły Las”… żyje. Co to za życie? O tym już musicie przekonać się sami 😉 Zapewniam, że warto. – nawet, jeśli macie wrażenie, że już dawno wyrośliście z komiksów.