Często jest tak, że wybieramy książki po okładce. Już zabierając się za pierwszą część, czyli „Czerwoną Królową”, byłam niezmiernie ciekawa tej książki, ponieważ okładka była intrygująca. Niby nic, a jednak zachęca. Podobnie zachwycała mnie okładka drugiej części (zresztą wszystkie okładki tej serii są fajne!). Niedługo zabiorę się za następną część, ale najpierw… Co słychać u naszych bohaterów?
Jeśli chodzi o kontynuację, historia kluczy wokół znalezienia nowych. Mare zdecydowanie zmieniła się od pierwszego tomu, a co najbardziej mnie zaskoczyło to to, że faktycznie miała gdzieś tam w tej rewolucji swoje decydujące zdanie. Na początku czytanie szło mi bardzo opornie, bo przyznam, że ostatnimi czasy tematyka książek zbliżonych do „Igrzysk śmierci” wydaje mi się nudna i jałowa. I wiadomo, że to jest zupełnie inna historia, ale jednak szukałam gorączkowo czegoś odmiennego.
I znalazłam bardzo wiele. Fajnie, że każda z pojawiających się postaci wnosi do książki coś swojego. Maven wkurzał mnie równie mocno, co w pierwszej części, i gdzieś tam nadal przeszkadza mi Kilorn, ale już trochę mniej 😛
Podróże są ciekawe, ale był moment, kiedy poszukiwanie Nowych zrobiło się nudne. No, bo generalnie całą historia w tej części się na tym skupia. Moim zdaniem można by tam wpleść jakieś ciekawe sceny, no ale to może tylko moje odczucie.
Tak trochę chaotycznie, ale w skrócie – książka dla mnie nie była ani super świetna, ani bardzo zła. Czytałam ją długo, ale było warto dobrnąć do końca. Jeśli chodzi o kontynuację tak ogólnie, to myślę, że sięgnę po kolejny tom, ale nie wiem, na ile mnie on porwie, skoro ten – że tak powiem – nie urywał niczego 😉
|
Autor książki: Victoria Aveyard |