Allan Karlsson jako jeden z niewielu na Ziemi dożył sędziwego wieku 100 lat. Nie jest mu z tym jednak do śmiechu i zamiast świętować wraz z innymi pensjonariuszami domu spokojnej starości, wyskakuje przez okno ze swojego pokoju i wyrusza w podróż, po drodze kradnąc pewnemu młodzieńcowi walizkę. Nie wie jednak, że tym samym uruchamia absurdalny, nieoczekiwany ciąg wydarzeń, wplątując się w intrygi, o które trudno podejrzewać tak sędziwego mężczyznę – a jednak to Karlsson zdaje się być głównym zainteresowanym w policyjnym dochodzeniu.
Po książkę sięgnąłem głównie dlatego, że zaintrygował mnie emitowany właśnie w kinach film, będący jej ekranizacją. Zwiastun zapowiadał się ciekawie, a ponieważ z reguły czytam najpierw książkę, dorwałem ją czym prędzej i zabrałem się za lekturę. Czyta się niesamowicie szybko – historia Allana, przeplatana retrospekcyjnymi wątkami z jego dość długiego życia nie tylko intryguje i wciąga, ale przede wszystkim niesamowicie bawi.
Czytając wątki dotyczące przeszłości stulatka można odnieść wrażenie, że to taki podstarzały, skandynawski Forrest Gump, który również spotkał w swoim życiu wiele znanych osobistości i wiąże z nimi masę mniej lub bardziej niewiarygodnych anegdot. Mimo setki na karku udowadnia on jednak, że nie brakuje mu rozumu, a wszystkie klepki są (chyba) na właściwym miejscu. Z góry uprzedzam, że czytanie tej książki w miejscu publicznym może z powodu towarzyszącej lekturze głupawki zakończyć się obrzuceniem czytelnika spojrzeniami pełnymi niezrozumienia. Ale to nic 😉
Jonasson w swojej książce dostarcza czytelnikowi nie tylko sporej dawki komedii i kryminału, ale też garść informacji historycznych z lat 1905-2005 oraz zapewnia przyjemną lekturę na popołudnie – tym bardziej, gdy na dworze taki upał i strach z domu wychodzić.
Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął (Hundraåringen som klev ut genom fönstret och försvann) [2013]
|
Autor książki: Jonas Jonasson |