Kiedy tylko usłyszałem o tej pierwszej nie powiązanej z Lipowem książce autorstwa Kasi Puzyńskiej, byłem stuprocentowo przekonany, że po nią sięgnę. Po pierwsze dlatego, że będąc fanem autorki nie sposób odpuścić sobie lekturę 😉 ale przede wszystkim powodem mojego zainteresowania tym tytułem była ciekawość, co Kasia wraz z tytułowymi policjantami odkrywa przed czytelnikiem. Ile z tych rzeczy jest mi znane bezpośrednio lub z opowieści policjantów, z którymi ja mam styczność. Ot, taka warszawsko-poznańska konfrontacja 😉
Wśród siedmiu rozmówców Kasi znalazło się sześciu funkcjonariuszy i jedna funkcjonariuszka. Wydawać by się mogło, że autorka słabo zadbała o przedstawienie sytuacji kobiet w policji, a jednak jest wręcz przeciwnie: trudno dobitniej podkreślić, że jest ich relatywnie mało, ponadto z każdym z respondentów Kasia porusza temat policjantek.
Wracając jednak do rozmówców: Ci prezentują różne punkty widzenia różnych sytuacji, zależnie od wydziału, w którym przyszło im pracować. Jedni reprezentują Ogniwo Patrolowo-Interwencyjne, inni Oddziały Prewencji Policji, kolejni zaś są z Wydziału Ruchu Drogowego. Od podszewki poznajemy także Wydział Patrolowy oraz Wydział Prewencji, mając okazję do poznania pracy – wróć, służby – także z perspektywy przewodnika psa służbowego.
➡ Sprawdź, gdzie kupisz najtaniej! ⬅
Kasia Puzyńska zadbała o pełen wachlarz możliwości, i choć nie ma rozmowy z czynnym dzielnicowym, to jednak praca na dzielnicy przewija się także w rozmowach z funkcjonariuszami, którzy „poszli dalej”. Czytając poszczególne wywiady poznajemy pracę policji od zupełnie innej strony, zarazem stykając się z używanym przez mundurowych specyficznym slangiem. Bo czym jest – przykładowo – trzecia klasa, lepiej dowiedzieć się z książki, niż namacalnie 😉
Dla mnie osobiście lektura nie okazała się bardzo zaskakująca – mając do czynienia z policją słyszałem o wielu sytuacjach podobnych do opisanych przez Kasię i jej bohaterów, a jednak lektura w pewnym sensie uwypukliła te opowieści, zwróciła jeszcze bardziej moją uwagę na realia służby w policji. Na to, czego nie sposób przewidzieć, czego nie widać z zewnątrz, obserwując losową interwencję, wreszcie na to, co dzieje się wewnątrz „firmy”, za murami posterunków, komisariatów i komend…
„Policjanci. Ulica” to książka jak najbardziej potrzebna. Ogałacająca niektóre sprawy, ukazująca je w pełnym świetle, po zmyciu makijażu, w jakim na co dzień występują. To lektura, która – mam nadzieję – wpłynie na zwiększenie zrozumienia i szacunku do pracy i służby, jaką wykonują setki tysięcy funkcjonariuszy każdego dnia. Która sprawi, że dzieci przestaną się policji bać, a dorośli będą w stanie powiedzieć zwykłe „dziękuję”.
Gorąco zachęcam do lektury!
gorąco dziękujemy Wydawnictwu Prószyński i S-ka.
|
Autor książki: Katarzyna Puzyńska |