Kolejny tom cyklu z Richardem Krauzem przyniósł nie tylko nową porcję intrygi i dowcipu, ale też… pewien ciężar, związany z tematem, jaki porusza. Mimo tej wagi jednak jest to pozycja, którą – między innymi dzięki owemu dowcipowi, przeplatającemu prozę życia – czyta się bez oporów.
W wydziale zabójstw policji kryminalnej panuje atmosfera rozluźnienia, jednak nie na długo. Telefon „z góry” namazuje funkcjonariuszom udać się do centrum Nowego Miasta. Tam, w jednej z kamienicznych bram śmieciarze znaleźli zwłoki.
Po odsunięcia ich od ściany okazuje się, że po pierwsze: należą do chłopca, a nie konusowatego dorosłego, jak mogło się wydawać. Po drugie: zostały przed śmiercią poddane okrutnym torturom. Nasuwa się pytanie – kto i dlaczego tak brutalnie odszedł się z chłopakiem? I czy jest to zaginiony kilka dni temu Peter, którego matka odchodzi powoli od zmysłów?
O ile w poprzednich czytanych przeze mnie tomach Dominik Dán kieruje śledztwo na różne intrygujące nas tory, o tyle w tym przypadku czytelnicza lokomotywa wjeżdża rozpędzona na bardzo grząski grunt, by nie rzec: bagno. Sprawa jest delikatna, trudna, ocierająca się o tabu. To niełatwe zadanie, by w sensowny, rzetelny sposób oddać realia sprawy, a jednak Dán zrobił to bardzo nieagresywnie, za co jestem naprawdę pełen podziwu.
Nawet swoisty dowcip Dána (czy może jego bohaterów) nie jest tu bez znaczenia. Ba, pokusiłbym się nawet o stwierdzenie, że jego znaczenie jest tu istotne, bo nie tylko oczyszcza atmosferę, ale i ułatwia poruszenie pewnych kwestii – czego doskonałym przykładem jest tekst o „ważeniu”.
I jeśli pewną „lekkością” poprzednich tomów Dominik Dán chciał niejako przygotować czytelnika na „Grzech nasz codzienny”, to dokonał tego wręcz po mistrzowsku. Dla osób, które znają inne powieści autora – pozycja obowiązkowa. Dla pozostałych – też, jednak dopiero po nadrobieniu zaległości.
gorąco dziękujemy Wydawnictwu Media Rodzina.
|
Autor książki: Dominik Dán |