Trochę zwlekałem z podejściem do ostatniego tomu trylogii o Hubercie Meyerze. W dużej mierze spowodowane to bylo tym, o czym do tej pory mówiło mi wielu znajomych, a ja nie potrafiłem tego pojąć. Innymi słowy: wiedziałem, ze to definitywny koniec mojej literackiej znajomości z tymże profilerem i świadomie odkładałem moment pożegnania. Przyszła jednak pora na postawienie kropki, a tym samym zakończenie cyklu, którego lekturę rozpocząłem parę dobrych miesięcy temu.
Tym razem wraz z Hubertem Meyerem przenosimy się z Katowic aż do Białegostoku. To właśnie w tamtejsze okolice, po popełnieniu błędu w profilu i porzuceniu pracy w policji, przeniósł się nasz bohater, licząc na ciszę i spokój w leśnym otoczeniu. Niestety, wymarzona sielanka nie chce nadejść, w dodatku stary przyjaciel prosi Huberta o przysługę.
Niedawno zostało odnalezione ciało dziewięcioletniej Zosi. Policji zależy, by Meyer przygotował profil matki dziewczynki – jest ona bowiem główną podejrzaną w tej sprawie. Wkrótce wychodzą jednak na jaw podobieństwa do śmierci 11-letniego chłopca kilka lat temu. Na dodatek okazuje się, że jego matka – znana w miescie tytułowa florystka – najprawdopodobniej jako ostatnia widziała Zosię żywą. Czy to możliwe, by miała cos wspólnego zarówno ze śmiercią dziewczynki, jak i swojego synka?
Żeby nie było za łatwo – to nie jedyne problemy Meyera. Na jego działce dzieją się podejrzane rzeczy, a w wyżej wymienionej sprawie – mimo niechęci – dostaje do „pomocy” młodą, ambitną profilerkę Lenę, która (jak łatwo się domyślić) wiele kwestii postrzega zupełnie inaczej niż stara, policyjna wyga…
Mam wrażenie, że w trylogii o Hubercie Meyerze z tomu na tom Katarzyna Bonda przemawia do czytelnika coraz lepiej. „Sprawa Niny Frank” była nietypowa i fascynująca, pozwalała nam wejść w nieznany dotąd świat profilera. „Tylko martwi nie kłamią” stanowiło misternie uknutą opowieść, w której przeszłość wywiera ogromny wpływ na teraźniejszość. Tym razem wchodzimy bardzo głęboko w psychikę człowieka, w jego świadomość, relacje z innymi, ale zarazem odkrywamy, że nie wszyscy są tak czyści i niewinni , na jakich nam wyglądają. To wiadro bardzo lodowatej wody, studzącej nasz entuzjazm dotyczący funkcjonowania jednostki w społeczeństwie. To próba ukazania wpływu naszego stanu psychicznego nie tylko na nasze zdrowie, ale i na otaczający nas świat.
Fabuła powieści jest nieco mroczna i przerażająca, ale z drugiej strony ukazuje nam prawdę o ludziach – nie tylko uczestnikach cy świadkach traumatycznych wydarzeń, ale też zwykłych obywateli, przechodzących obok wtedy, gdy innym dzieje (lub stała) się krzywda…
Zapewniam Was o jednym. Podczas lektury nie raz oberwiecie bejsbolem przez łeb lub po nerkach, ale po zamknięciu książki uznacie, że naprawdę warto było spojrzeć na świat z nieco innej perspektywy…
gorąco dziękujemy Wydawnictwu Muza.
|
Autor książki: Katarzyna Bonda |