Mieliśmy Kraków Pawła Majki, był Wrocław Roberta J. Szmidta, przyszła pora na Warszawę – to już kolejne polskie miasto, które zostało „naznaczone” oficjalnie powieścią w Uniwersum Metro 2033. Jak wypada stolica w porównaniu z poprzednimi tomami?
Chodzą słuchy, że mieszkańcy warszawskiego metra odebrali sygnał od ludzi, którzy ocaleli w innym rejonie, z dala od tuneli. W tym celu skłócone ze sobą stacje metra zwołują ważne posiedzenie swoich przedstawicieli, po czym zarządzają ekspedycję w nieznane. Czy jednak entuzjazm mieszkańców warszawskich linii metra jest współmierny z tym, czego powinni się spodziewać ich emisariusze? Czy świat w „Achromatopsji” jest pozbawiony kolorów i widziany jedynie w odcieniach szarości, jak w przypadku tytułowej choroby?
Muszę przyznać, że lekturę „Achromatopsji” zacząłem w pociągu wyjeżdżającym z Warszawy i… to był chyba dobry pomysł 😉 Mając na świeżo w pamięci obraz stolicy, całkiem przyjemnie wędruje się z „bohaterską” ekspedycją. Zwłaszcza, że wysłane na misję postaci stanowią bardzo oryginalny przekrój społeczeństwa. Jest tu duchowny, zgraja cwaniaków, są empatyczne kobiety, jest i Typowy Seba, który dodaje smaczku całej wyprawie, nawet jeśli roi to niechcący 😉
Artur Chmielewski doskonale swoją powieścią wpisał się w Uniwersum Metro 2033, a tym samym z pewnością zadowolił oczekiwania polskich fanów, pragnących zobaczyć stolicę w ruinie… wróć, pragnących poczytać o stolicy, która przetrwała nuklearną zagładę. „Achromatopsję” czyta się bardzo szybko, akcja porywa czytelnika, zwłaszcza że obserwujemy świat oczyma jednego z bohaterów, dzięki czemu czujemy się o wiele bardziej uczestnikami sensacyjnej wyprawy, niż gdybyśmy byli zaledwie świadkami opowieści wszechwiedzącego narratora. Już nie mogę się doczekać innych książek Artura Chmielewskiego – swoją drogą, zapraszam i zachęcam do opisania Poznania, być może pierwszej stolicy Polski 😉
gorąco dziękujemy Wydawnictwu Insignis.
|
Autor książki: Artur Chmielewski |